Skoðun

Hve­nær hættir maður að vera út­lendingur?

Valerio Gargiulo skrifar

Þegar ég kom fyrst til Íslands fyrir mörgum árum hélt ég að aðlögun væri eitthvað sem hægt væri að mæla.

Að læra tungumálið.

Að skilja hefðirnar.

Að finna sinn stað í samfélaginu.

Að byggja upp líf.

Kannski jafnvel að fá íslenskan ríkisborgararétt.

Eins og það kæmi einhver ákveðinn dagur þar sem maður vaknaði og væri ekki lengur útlendingur.

En lífið virkar sjaldan þannig.

Ég kom frá Napólí, borg sem mótaði mig áður en ég vissi sjálfur hver ég var.

Borg fullri af röddum, sögum, mótsögnum og tilfinningum.

Síðan varð Ísland heimili mitt.

Landið þar sem ég byggði fjölskyldu.

Landið þar sem ég lærði annað tungumál.

Landið þar sem ég byrjaði að skrifa, vinna og sjá heiminn með öðrum augum.

En með tímanum áttaði ég mig á einu.

Aðlögun þýðir ekki að skipta út einni útgáfu af sjálfum sér fyrir aðra.

Maður verður ekki minna Ítali til að verða meiri Íslendingur.

Og maður þarf ekki að gleyma því sem var til að tilheyra því sem er.

Kannski er ein stærsta áskorun innflytjanda ekki að fá aðra til að samþykkja sig.

Heldur að samþykkja sjálfan sig.

Alla hlutana.

Gamla landið.

Nýja landið.

Gamla tungumálið.

Nýja tungumálið.

Manneskjuna sem fór.

Og manneskjuna sem varð til á leiðinni.

Í mörg ár spyr fólk mann oft:

„Finnst þér þú vera Ítali eða Íslendingur?“

En kannski er spurningin röng.

Því lífið er ekki alltaf annað hvort eða.

Stundum er það bæði.

Napólí gaf mér rætur.

Ísland gaf mér nýja vængi.

Og maður þarf hvort tveggja.

Rætur til að muna hvaðan maður kemur.

Vængi til að sjá hvert maður getur farið.

Kannski hættir maður ekki að vera útlendingur þegar aðrir ákveða það.

Ekki þegar maður fær vegabréf.

Ekki þegar maður talar tungumálið vel.

Kannski gerist það þegar maður hættir sjálfur að standa á milli tveggja heima.

Og skilur loksins að maður tilheyrir þeim báðum.

Því heimili er ekki alltaf bara staðurinn þar sem maður fæddist.

Stundum er það líka staðurinn þar sem maður varð að þeirri manneskju sem maður er orðinn í dag.

Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.




Skoðun

Sjá meira


×