Ég lofa að líta ekki undan Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:32 Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun