Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar 21. apríl 2026 12:30 Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Regína Ásvaldsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Samfylkingin í Reykjavík kynnti helstu stefnumál flokksins fyrir kosningarnar í vor, um síðustu helgi. Við setjum börnin í fyrsta sæti, viljum einfalda ferla og auðvelda fyrirtækjum að eiga samskipti við borgina, standa með samgöngusáttmálanum og efla hverfiskjarna. Reykjavíkurborg hefur verið í forystu um árabil þegar kemur að uppbyggingu leikskólakerfisins. Þegar R listinn komst til valda þá var full vistun á dagheimilum eingöngu fyrir einstæðar mæður og námsmenn. Með tilkomu R listans varð bylting í þessum málum og nútímalegir leikskólar byggðir upp um alla borg. Fólksfjölgunin í Reykjavík hefur verið gríðarleg á síðustu árum en íbúum hefur fjölgað um 20 þúsund frá árinu 2015. Það er jafnmikill fjöldi og allir íbúar Garðabæjar. Fókus borgaryfirvalda hefur eðlilega verið á uppbyggingu og skipulagsmál enda ákall um fjölgun íbúða og það hefur aldrei verið byggt eins mikið í Reykjavík. En við þiggjum þjónustu sem einstaklingar, ekki sem meðaltal eða íbúatala. Við teljum að nú sé kominn tími til þess að horfa meira inn á við og setja þjónustu við börn og fjölskyldur í algjöran forgang. Það þýðir að taka aftur forystuna í leikskólamálum, bæta starfaðstæður starfsfólks, meðal annars til að mæta styttingu vinnuvikunnar og setja kraft í endurnýjun skóla og byggingu nýrra. Reykjavíkurlíkanið, þar sem foreldrar skrá vistunartíma, tók gildi 1. apríl síðastliðinn og gefur strax góða raun. Sú leið er frábrugðin Kópavogsmódelinu umrædda þar sem leikskólagjöldin í Reykjavík eru mun lægri fyrir fulla vistun. Þarna getur munað allt að 450.000 krónum á ári fyrir fjölskyldu með tvö leikskólabörn – það munar um minna! Forsætisráðherra kynnti nýlega stefnu flokksins fyrir sveitarstjórnarkosningarnar í vor undir yfirskriftinni Tökum ábyrgð hvert á öðru með megináherslur á þrjá málaflokka. Tryggja leikskóladvöl fyrir yngstu börnin, hlú að þeim sem byggðu upp landið með aðgerðum í þágu heimaþjónustu og heimahjúkrunar auk fjölgunar hjúkrunarrýma og auðvelda leið einstaklinga og fyrirtækja að uppbygginu og rekstri. Við, frambjóðendur Samfylkingarinnar í borgarstjórnarkosningunum í vor teljum það fagnaðarefni að Samfylkingin ætli að beita sér fyrir því að lögfesta leikskólann sem fyrsta skólastig og viðurkenna þessa mikilvægu þjónustu í lífi barna og fjölskyldna og tryggja sveitarfélögunum tekjustofn til þess að standa undir þeim kostnaði. Í dag eru sveitarfélögin að sinna þessari þjónustu án þess að hún sé lögbundin og án þess að nægilegar tekjur séu til staðar. Þátttaka foreldra í kostnaði hefur farið hríðlækkandi undanfarinn einn og hálfan áratug, úr ca 30 % árið 2010 í 10 % eða minna. Þannig greiða sveitarfélög á bilinu 3-400 þúsund með hverju barni á mánuði, eftir aldri barna. Það að eygja möguleika á að bjóða upp á örugga þjónustu, án þess að skerða vistunartíma eða fara í gífurlegar hækkanir á barnafólk ætti að vera fagnaðarefni. Sveitarfélögin eru vissulega brennd af áralöngu stappi við ríkisvaldið þegar kemur að samningum vegna lögbundinnar þjónustu og það getur markað viðbrögð einhverra á þeim vængnum. Börn og foreldrar eiga þó ekki að gjalda fyrir það og það á að vera okkar verkefni sem erum að bjóða okkur fram í sveitarstjórnum að tryggja gott samráð við ríkisvaldið um réttláta skiptingu. Höfundur skipar 7. sæti á lista Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar