Næsti formaður elsta stjórnmálaflokks Íslands – Framsóknarflokksins Þorvaldur Daníelsson skrifar 10. febrúar 2026 08:00 Flokksþing elsta stjórnmálaflokks landsins, Framsóknarflokksins, fer fram um helgina hér í Reykjavík. Þar kemur Framsóknarfólk saman til að móta stefnu flokksins og velja leiðtoga flokksins inn í framtíðina. Tveir öflugir frambjóðendur sækjast eftir formannsembættinu.Það er óhætt að segja að Framsóknarfólk standi frammi fyrir sannkölluðu lúxusvandamáli að þurfa að velja á milli tveggja jafn frambærilegra leiðtoga. Frá því ég fékk kosningarétt hef ég alltaf kosið með hjartanu. Ég hef kosið fólk sem ég treysti til að standa við orð sín. Stundum hefur það gengið eftir, stundum ekki. Ég segi þetta alveg án gríns. Ég held að ég hafi kosið alla flokka nema Samfylkinguna, Miðflokkinn, Flokk fólksins og Viðreisn. Ég hef kosið Alþýðubandalagið, Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn, Pírata og náði meira að segja að kjósa Kvennalistann! Árið 2019 átti ég fund með Lilju Dögg Alfreðsdóttur í kjölfar þess að ég hlaut Foreldraverðlaun Heimilis og skóla fyrir verkefnið Hjólakraftur í Norðlingaskóla, sem ég stóð að. Lilja sýndi verkefninu mikinn áhuga, spurði gagnrýninna spurninga og vildi vita meira. Hún minntist á mögulegt framboð síðar meir, en á þeim tímapunkti hafði ég lítinn sem engan áhuga á slíku. Við héldum þó áfram í reglulegu sambandi. Fyrir kosningarnar 2021 hafði Lilja aftur samband og vildi fá mig á lista Framsóknar. Þá var vinna Ásmundar Einars Daðasonar við frumvarp að farsældarlögunum, með aðkomu allra stjórnmálaflokka, fagfólks og hagsmunaaðila, komin vel á veg. Mér fannst Framsóknarflokkurinn, með þetta kraftmikla fólk innanborðs, eiga að leiða samfélagið áfram. Ég sló því til. Mig langaði ekki aðeins að kjósa Framsókn. Ég vildi vinna með Lilju að því að koma hennar málum á dagskrá og keyra þau áfram. Ég fann að í Framsókn átti ég loks pólitískan samastað. Í framhaldi af kosningunum 2021 vildi ég prófa að starfa meira að málefnum nærsamfélagsins í Reykjavík. Lilja hvatti mig til að gefa kost á mér fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2022. Þar unnum við stærsta sigur Framsóknar í Reykjavík í sögu flokksins og náðum að snúa 16 milljarða halla borgarinnar í 5 milljarða afgang! En það er þó ekki umfjöllunarefni hér. Lilja Dögg Alfreðsdóttir er Framsókn. Hún þekkir sögu flokksins betur en flestir og hefur tekið þátt í starfi hans frá barnæsku í Breiðholtinu. Hún aðhyllist samvinnustefnuna af heilum hug og trúir því að betri lausnir verði til þegar fólk vinnur saman frekar en að vaða áfram eitt og sér. Hún er afar sterk í efnahagsmálum og sér oft lengra en augað eygir, ekki síst á síðasta ári, þar sem hún hefur ítrekað bent á hvað er yfirvofandi. Það kemur ekki á óvart. Lilja þekkir hagkerfi heimsins eins og lófann á sér. Lilja býr að mínu mati yfir meiri „hestöflum“ en flestir stjórnmálamenn. Hún stendur föst fyrir, lætur ekki slá sig út af laginu, er sáttfús, jákvæð og fagleg. Kannski er besta dæmið um það hvernig hún lét drykkjuraus Klaustursmálsins ekki standa í vegi fyrir faglegu samstarfi í þinginu við þá sem þar áttu hlut að máli, þrátt fyrir að það hafi gengið nærri okkur öllum og einna helst tekið á hana. Ég hlakka til sunnudagsins. Þá fæ ég tækifæri til að kjósa Lilju Dögg Alfreðsdóttur sem næsta formann Framsóknarflokksins. Það tækifæri ætla ég að nýta stoltur og ég hlakka til að vinna með Lilju að undirbúningi sveitarstjórnarkosninganna í vor! Það er akkur fyrir Framsókn að hafa Lilju í sínu liði. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar og í framboði á lista Framsóknar til borgarstjórnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorvaldur Daníelsson Framsóknarflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Flokksþing elsta stjórnmálaflokks landsins, Framsóknarflokksins, fer fram um helgina hér í Reykjavík. Þar kemur Framsóknarfólk saman til að móta stefnu flokksins og velja leiðtoga flokksins inn í framtíðina. Tveir öflugir frambjóðendur sækjast eftir formannsembættinu.Það er óhætt að segja að Framsóknarfólk standi frammi fyrir sannkölluðu lúxusvandamáli að þurfa að velja á milli tveggja jafn frambærilegra leiðtoga. Frá því ég fékk kosningarétt hef ég alltaf kosið með hjartanu. Ég hef kosið fólk sem ég treysti til að standa við orð sín. Stundum hefur það gengið eftir, stundum ekki. Ég segi þetta alveg án gríns. Ég held að ég hafi kosið alla flokka nema Samfylkinguna, Miðflokkinn, Flokk fólksins og Viðreisn. Ég hef kosið Alþýðubandalagið, Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn, Pírata og náði meira að segja að kjósa Kvennalistann! Árið 2019 átti ég fund með Lilju Dögg Alfreðsdóttur í kjölfar þess að ég hlaut Foreldraverðlaun Heimilis og skóla fyrir verkefnið Hjólakraftur í Norðlingaskóla, sem ég stóð að. Lilja sýndi verkefninu mikinn áhuga, spurði gagnrýninna spurninga og vildi vita meira. Hún minntist á mögulegt framboð síðar meir, en á þeim tímapunkti hafði ég lítinn sem engan áhuga á slíku. Við héldum þó áfram í reglulegu sambandi. Fyrir kosningarnar 2021 hafði Lilja aftur samband og vildi fá mig á lista Framsóknar. Þá var vinna Ásmundar Einars Daðasonar við frumvarp að farsældarlögunum, með aðkomu allra stjórnmálaflokka, fagfólks og hagsmunaaðila, komin vel á veg. Mér fannst Framsóknarflokkurinn, með þetta kraftmikla fólk innanborðs, eiga að leiða samfélagið áfram. Ég sló því til. Mig langaði ekki aðeins að kjósa Framsókn. Ég vildi vinna með Lilju að því að koma hennar málum á dagskrá og keyra þau áfram. Ég fann að í Framsókn átti ég loks pólitískan samastað. Í framhaldi af kosningunum 2021 vildi ég prófa að starfa meira að málefnum nærsamfélagsins í Reykjavík. Lilja hvatti mig til að gefa kost á mér fyrir borgarstjórnarkosningarnar 2022. Þar unnum við stærsta sigur Framsóknar í Reykjavík í sögu flokksins og náðum að snúa 16 milljarða halla borgarinnar í 5 milljarða afgang! En það er þó ekki umfjöllunarefni hér. Lilja Dögg Alfreðsdóttir er Framsókn. Hún þekkir sögu flokksins betur en flestir og hefur tekið þátt í starfi hans frá barnæsku í Breiðholtinu. Hún aðhyllist samvinnustefnuna af heilum hug og trúir því að betri lausnir verði til þegar fólk vinnur saman frekar en að vaða áfram eitt og sér. Hún er afar sterk í efnahagsmálum og sér oft lengra en augað eygir, ekki síst á síðasta ári, þar sem hún hefur ítrekað bent á hvað er yfirvofandi. Það kemur ekki á óvart. Lilja þekkir hagkerfi heimsins eins og lófann á sér. Lilja býr að mínu mati yfir meiri „hestöflum“ en flestir stjórnmálamenn. Hún stendur föst fyrir, lætur ekki slá sig út af laginu, er sáttfús, jákvæð og fagleg. Kannski er besta dæmið um það hvernig hún lét drykkjuraus Klaustursmálsins ekki standa í vegi fyrir faglegu samstarfi í þinginu við þá sem þar áttu hlut að máli, þrátt fyrir að það hafi gengið nærri okkur öllum og einna helst tekið á hana. Ég hlakka til sunnudagsins. Þá fæ ég tækifæri til að kjósa Lilju Dögg Alfreðsdóttur sem næsta formann Framsóknarflokksins. Það tækifæri ætla ég að nýta stoltur og ég hlakka til að vinna með Lilju að undirbúningi sveitarstjórnarkosninganna í vor! Það er akkur fyrir Framsókn að hafa Lilju í sínu liði. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi Framsóknar og í framboði á lista Framsóknar til borgarstjórnar.
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun