Skaðlegt stafrænt umhverfi barna Sigurður Sigurðsson skrifar 30. janúar 2026 08:30 Ungmenni á Íslandi þurfa vernd – ekki fleiri skýrslur Stjórnvöld á Íslandi geta ekki lengur látið eins og vandi ungmenna sé óljós, flókinn eða óútskýrður. Gögn og rannsóknir liggja fyrir og sýna mjög vel hver vandinn er. Rannsóknir Dr. Jean M. Twenge sýna skýrt að andleg vanlíðan ungmenna jókst hratt eftir útbreiðslu snjallsíma og skaðlegra samfélagsmiðla. Íslenskar rannsóknir, greining og gögn til dæmis Landlæknis, staðfesta nánast sama mynstur hér á landi og erlendis. Þetta er staðreynd. Vandinn er greindur engar afsakanirnar lengur í boði Frá um 2011 hefur orðið mælanleg breyting á líðan ungmenna á Íslandi til dæmis meiri kvíði, verri svefn, aukin depurð og félagsleg einangrun. Þetta fellur saman við stöðuga og ávanabindandi snjallsímanotkun og ávanabindandi skaðlega samfélagsmiðla sem fylgja börnunum okkar allan sólarhringinn. Verri lesskilningur og félagsleg vandamál hafa aukist mikið. Börnin ná ekki fullorðinsþroska á eðlilegum tíma - verða seinþroska. Stjórnvöld hafa hingað til brugðist við með umræðu, ráðstefnum og skýrslum. Það dugar ekki lengur því þegar lýðheilsa barna okkar er í húfi er aðgerðaleysi ekki í boði. Þetta er ekki uppeldis brestur – þetta er mjög skaðlegt kerfislægt vandamál Það er rangt og skaðlegt að varpa ábyrgðinni á foreldra eða ungmennin sjálf. Börn okkar búa núna í mjög skaðlegu stafrænu umhverfi sem samfélagið hefur skapað og stjórnvöld hafa leyft að þróast stjórnlaust og án verndar. Ef um væri að ræða mengun eða heilsuspillandi vinnuumhverfi barna væri inngrip talið sjálfsagt þannig að núverandi skaðlegt stafrænt umhverfi barna ætti ekki að vera undantekning frá viðeigandi inngripi. Skýr krafa til stjórnvalda Stjórnvöld verða að bregðast við strax með raunverulegum aðgerðum, ekki ályktunum. Tillaga um skref til úrbóta: 1. Setja landsviðmið um snjallsímanotkun barna svo sem aldursviðmið, símafrí á nóttunni og skýrar leiðbeiningar til foreldra og skóla 2. Skylda skóla til að setja reglur um símanotkun. Námsumhverfi ætti að styðja einbeitingu, en ekki valda stöðugu áreiti sem skaðar börnin í þágu erlendra fjármálarisa. 3. Viðurkenna skaðlegt stafrænt umhverfi sem alvarlegt lýðheilsuvandamál sem getur skaðað nám, þroska, hreyfingu, svefn og næringu barna. 4. Setja miklu strangar kröfur á tæknifyrirtæki til verndar börnunum sem eiga lögbundinn rétt á vernd gegn skaðlegum stafrænum kerfum sem eru hönnuð til að hámarka gróða í gegnum ávanabindandi skaðlega stafræna notkun með ávanabindandi tæknilausnum nútímans. Tíminn skiptir máli Árgangar barna okkar vaxa núna úr grasi með óbeislað skaðlegt rafrænt áreiti sem er raunverulega bara hættulegar tilraunir á börnum. Það er siðferðilega óverjandi og skaðinn mögulega óafturkræfur þar sem samfélagsbreytingarnar eru ófyrirsjáanlegar. Dr Jean M. Twenge gaf okkur viðvörunina og Íslenskar rannsóknir staðfestu hana. Nú er það á ábyrgð stjórnvalda að bregðast við. Þetta er próf á forgangsröðun Spurningin er einföld: Ætlum við að vernda börnin okkar – eða verja kerfi sem þjónar ekki þeirra hagsmunum né samfélagsins og getur sett samfélagið í ófyrirsjáanlega hættu í framtíðinni? Ungmenni á Íslandi þurfa aðgerðir strax. Höfundur er afi, langafi og áhugamaður um velferð barna og almennings. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Stafræn þróun Börn og uppeldi Sigurður Sigurðsson Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Skoðun Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Sjá meira
Ungmenni á Íslandi þurfa vernd – ekki fleiri skýrslur Stjórnvöld á Íslandi geta ekki lengur látið eins og vandi ungmenna sé óljós, flókinn eða óútskýrður. Gögn og rannsóknir liggja fyrir og sýna mjög vel hver vandinn er. Rannsóknir Dr. Jean M. Twenge sýna skýrt að andleg vanlíðan ungmenna jókst hratt eftir útbreiðslu snjallsíma og skaðlegra samfélagsmiðla. Íslenskar rannsóknir, greining og gögn til dæmis Landlæknis, staðfesta nánast sama mynstur hér á landi og erlendis. Þetta er staðreynd. Vandinn er greindur engar afsakanirnar lengur í boði Frá um 2011 hefur orðið mælanleg breyting á líðan ungmenna á Íslandi til dæmis meiri kvíði, verri svefn, aukin depurð og félagsleg einangrun. Þetta fellur saman við stöðuga og ávanabindandi snjallsímanotkun og ávanabindandi skaðlega samfélagsmiðla sem fylgja börnunum okkar allan sólarhringinn. Verri lesskilningur og félagsleg vandamál hafa aukist mikið. Börnin ná ekki fullorðinsþroska á eðlilegum tíma - verða seinþroska. Stjórnvöld hafa hingað til brugðist við með umræðu, ráðstefnum og skýrslum. Það dugar ekki lengur því þegar lýðheilsa barna okkar er í húfi er aðgerðaleysi ekki í boði. Þetta er ekki uppeldis brestur – þetta er mjög skaðlegt kerfislægt vandamál Það er rangt og skaðlegt að varpa ábyrgðinni á foreldra eða ungmennin sjálf. Börn okkar búa núna í mjög skaðlegu stafrænu umhverfi sem samfélagið hefur skapað og stjórnvöld hafa leyft að þróast stjórnlaust og án verndar. Ef um væri að ræða mengun eða heilsuspillandi vinnuumhverfi barna væri inngrip talið sjálfsagt þannig að núverandi skaðlegt stafrænt umhverfi barna ætti ekki að vera undantekning frá viðeigandi inngripi. Skýr krafa til stjórnvalda Stjórnvöld verða að bregðast við strax með raunverulegum aðgerðum, ekki ályktunum. Tillaga um skref til úrbóta: 1. Setja landsviðmið um snjallsímanotkun barna svo sem aldursviðmið, símafrí á nóttunni og skýrar leiðbeiningar til foreldra og skóla 2. Skylda skóla til að setja reglur um símanotkun. Námsumhverfi ætti að styðja einbeitingu, en ekki valda stöðugu áreiti sem skaðar börnin í þágu erlendra fjármálarisa. 3. Viðurkenna skaðlegt stafrænt umhverfi sem alvarlegt lýðheilsuvandamál sem getur skaðað nám, þroska, hreyfingu, svefn og næringu barna. 4. Setja miklu strangar kröfur á tæknifyrirtæki til verndar börnunum sem eiga lögbundinn rétt á vernd gegn skaðlegum stafrænum kerfum sem eru hönnuð til að hámarka gróða í gegnum ávanabindandi skaðlega stafræna notkun með ávanabindandi tæknilausnum nútímans. Tíminn skiptir máli Árgangar barna okkar vaxa núna úr grasi með óbeislað skaðlegt rafrænt áreiti sem er raunverulega bara hættulegar tilraunir á börnum. Það er siðferðilega óverjandi og skaðinn mögulega óafturkræfur þar sem samfélagsbreytingarnar eru ófyrirsjáanlegar. Dr Jean M. Twenge gaf okkur viðvörunina og Íslenskar rannsóknir staðfestu hana. Nú er það á ábyrgð stjórnvalda að bregðast við. Þetta er próf á forgangsröðun Spurningin er einföld: Ætlum við að vernda börnin okkar – eða verja kerfi sem þjónar ekki þeirra hagsmunum né samfélagsins og getur sett samfélagið í ófyrirsjáanlega hættu í framtíðinni? Ungmenni á Íslandi þurfa aðgerðir strax. Höfundur er afi, langafi og áhugamaður um velferð barna og almennings.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar