Sögulegur dagur Inga Lind Karlsdóttir skrifar 1. desember 2025 09:03 Í dag fögnum við merkum áfanga í samskiptum Íslands og Spánar við opnun sendiráðs Íslands í Madrid. Hér er ekki eingöngu um formlegan áfanga að ræða heldur felst í opnuninni táknræn staðfesting á vináttu, trausti og sívaxandi tengslum tveggja þjóða sem eru nánari en margir ætla, þrátt fyrir að um þrjúsund kílómetrar skilji okkur að. Ákvörðun um að opna sendiráð er ekki tekin á einni nóttu. Um málið var fjallað á Alþingi og niðurstaðan afgerandi; brýn þörf var komin á sendiráð á Spáni. Undirbúningurinn hefur staðið yfir um nokkurt skeið og þegar einn af reyndustu sendiherrum Íslands, Kristján Andri Stefánsson, afhenti Felipe VI. Spánarkonungi trúnaðarbréf sitt í september, var kunngjörð yfirlýsing okkar um trú á framtíðarsambandi Íslands og Spánar. Árið 2019 opnaði Spánn sendiskrifstofu á Íslandi sem undirrituð hefur starfað mikið með allar götur síðan. Gagnkvæmni hefur verið meginregla í samskiptum ríkjanna tveggja og tímabært að við opnum sendiráð í þessu mikla vinaríki okkar til áratuga. Viðskipti, menning og ferðamennska Samband Íslands og Spánar nær miklu lengra aftur í tímann en elstu menn muna og saga þess hefur lengstum verið farsæl og góð. Efnahagsleg og fjárhagsleg tengsl Íslands og Spánar hafa á síðustu árum orðið fjölbreyttari. Íslensk sjávarútvegsfyrirtæki hafa fyrir löngu skapað sér sess á spænskri grundu enda hafa viðskipti landanna löngum byggst á viðskiptum með sjávarafurðir, vín og í seinni tíma lyf og ál. Þúsundir Íslendinga eiga nú húsnæði á Spáni og sú tala fer vaxandi. Þessi fjöldi sýnir að Spánn er ekki bara sumardvalarstaður í huga Íslendinga heldur í síauknum mæli heimili að heiman, fyrir fjölskyldur og einstaklinga sem kjósa sól, hlýju og fjölbreytta menningu. Nýtt sendiráð í Madrid mun auðvelda laga- og stjórnsýsluleg samskipti fyrir þá Íslendinga sem eiga eignir og/eða eru í viðskiptum á Spáni og veita þeim aðgang að þjónustu og stuðningi frá íslenskum stjórnvöldum sem er mikilvægt skref til að efla öryggi og stuðning þeirra sem tengjast Spáni. Fyrir utan íslenska fasteignaeigendur á Spáni, dvelja þar árlega þúsundir íslenskra ríkisborgara til lengri og skemmri tíma. Með opnun sendiráðsins mun utanríkisþjónustan geta styrkt hagsmunagæslu og eflt þjónustu við íslenska borgara og fyrirtæki þar í landi. Á milli landsins okkar hér í norðri og Spánar í suðri hefur ferðamennska löngum verið ein sterkasta brúin. Ef marka má nýjustu tölur hefur fjöldi spænskra gesta á Íslandi aldrei verið meiri. Árið 2024 komu til landsins rúmlega 70 þúsund spænskir ferðamenn og sú tala er hærri í ár. Að sama skapi hefur Spánn jafnan verið efst á lista þeirra sem ferðast úr landi frá Íslandi. Með opnun sendiráðs fær ferðamannastraumurinn nýja stoð, einfaldari samskipti, betri stuðning og aukna möguleika. Við styrkjum enn frekar þann vettvang sem gerir okkur kleift að efla samvinnu og auka þjónustu við íslenska borgara og fyrirtæki á Spáni. Nágrannar í anda Ísland og Spánn eru ekki aðeins samstarfsríki, þau eru vinir. Þessi vinátta byggist á gagnkvæmri virðingu og sameiginlegum gildum. Með þessari opnun horfum við fram á enn bjartari framtíð í samvinnu landanna tveggja. Ég óska íslenska ríkinu og sendiráðinu í Madrid innilegrar farsældar. Megi það verða hornsteinn áframhaldandi velgengni og brú á milli fólksins okkar, menningar og viðskipta. Til hamingju með þennan merka dag! Muchas gracias. Höfundur er kjörræðismaður Spánar á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sendiráð Íslands Spánn Utanríkismál Íslendingar erlendis Kanaríeyjar Inga Lind Karlsdóttir Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Í dag fögnum við merkum áfanga í samskiptum Íslands og Spánar við opnun sendiráðs Íslands í Madrid. Hér er ekki eingöngu um formlegan áfanga að ræða heldur felst í opnuninni táknræn staðfesting á vináttu, trausti og sívaxandi tengslum tveggja þjóða sem eru nánari en margir ætla, þrátt fyrir að um þrjúsund kílómetrar skilji okkur að. Ákvörðun um að opna sendiráð er ekki tekin á einni nóttu. Um málið var fjallað á Alþingi og niðurstaðan afgerandi; brýn þörf var komin á sendiráð á Spáni. Undirbúningurinn hefur staðið yfir um nokkurt skeið og þegar einn af reyndustu sendiherrum Íslands, Kristján Andri Stefánsson, afhenti Felipe VI. Spánarkonungi trúnaðarbréf sitt í september, var kunngjörð yfirlýsing okkar um trú á framtíðarsambandi Íslands og Spánar. Árið 2019 opnaði Spánn sendiskrifstofu á Íslandi sem undirrituð hefur starfað mikið með allar götur síðan. Gagnkvæmni hefur verið meginregla í samskiptum ríkjanna tveggja og tímabært að við opnum sendiráð í þessu mikla vinaríki okkar til áratuga. Viðskipti, menning og ferðamennska Samband Íslands og Spánar nær miklu lengra aftur í tímann en elstu menn muna og saga þess hefur lengstum verið farsæl og góð. Efnahagsleg og fjárhagsleg tengsl Íslands og Spánar hafa á síðustu árum orðið fjölbreyttari. Íslensk sjávarútvegsfyrirtæki hafa fyrir löngu skapað sér sess á spænskri grundu enda hafa viðskipti landanna löngum byggst á viðskiptum með sjávarafurðir, vín og í seinni tíma lyf og ál. Þúsundir Íslendinga eiga nú húsnæði á Spáni og sú tala fer vaxandi. Þessi fjöldi sýnir að Spánn er ekki bara sumardvalarstaður í huga Íslendinga heldur í síauknum mæli heimili að heiman, fyrir fjölskyldur og einstaklinga sem kjósa sól, hlýju og fjölbreytta menningu. Nýtt sendiráð í Madrid mun auðvelda laga- og stjórnsýsluleg samskipti fyrir þá Íslendinga sem eiga eignir og/eða eru í viðskiptum á Spáni og veita þeim aðgang að þjónustu og stuðningi frá íslenskum stjórnvöldum sem er mikilvægt skref til að efla öryggi og stuðning þeirra sem tengjast Spáni. Fyrir utan íslenska fasteignaeigendur á Spáni, dvelja þar árlega þúsundir íslenskra ríkisborgara til lengri og skemmri tíma. Með opnun sendiráðsins mun utanríkisþjónustan geta styrkt hagsmunagæslu og eflt þjónustu við íslenska borgara og fyrirtæki þar í landi. Á milli landsins okkar hér í norðri og Spánar í suðri hefur ferðamennska löngum verið ein sterkasta brúin. Ef marka má nýjustu tölur hefur fjöldi spænskra gesta á Íslandi aldrei verið meiri. Árið 2024 komu til landsins rúmlega 70 þúsund spænskir ferðamenn og sú tala er hærri í ár. Að sama skapi hefur Spánn jafnan verið efst á lista þeirra sem ferðast úr landi frá Íslandi. Með opnun sendiráðs fær ferðamannastraumurinn nýja stoð, einfaldari samskipti, betri stuðning og aukna möguleika. Við styrkjum enn frekar þann vettvang sem gerir okkur kleift að efla samvinnu og auka þjónustu við íslenska borgara og fyrirtæki á Spáni. Nágrannar í anda Ísland og Spánn eru ekki aðeins samstarfsríki, þau eru vinir. Þessi vinátta byggist á gagnkvæmri virðingu og sameiginlegum gildum. Með þessari opnun horfum við fram á enn bjartari framtíð í samvinnu landanna tveggja. Ég óska íslenska ríkinu og sendiráðinu í Madrid innilegrar farsældar. Megi það verða hornsteinn áframhaldandi velgengni og brú á milli fólksins okkar, menningar og viðskipta. Til hamingju með þennan merka dag! Muchas gracias. Höfundur er kjörræðismaður Spánar á Íslandi.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar