„Mest þakk­látur fyrir að dóttir mín hafi sloppið“

„Maður er enn þá í sjokki að reyna að átta sig á þessu,“ segir Oddur sem fer yfir atburðarás mánudagskvöldsins. Þegar hann var að keyra Hellisheiðina segist hann hafa orðið þess áskynja að bíllinn væri ekki stöðugur á veginum.

„Þannig að fljótlega eftir að ég kem á heiðina stöðva ég bílinn og velti fyrir mér hvað sé í gangi. Ég stíg út úr bílnum og átta mig þá á því að það er glær ísing á veginum,“ segir hann. „Og af því að ég var með 21 mánaða gamla dóttur í aftursætinu þá fór ég sérstaklega varlega.“

Munaði nokkrum sentímetrum

Oddur segist hafa keyrt á um það bil fjörutíu kílómetra hraða, sem hann hafi upplifað sem raunverulegan hámarkshraða vegna hálkunnar. Þegar hann var að keyra niður Hveradalabrekkuna varð hann var við bifreið sem ók talsvert hraðar en hann sjálfur.

„Það kemur bíll aftan að okkur á ofsaferð. Ökumaður þeirrar bifreiðar augljóslega reyndi að bremsa á sléttum sumardekkjum, en hún náði því ekkert. Þau lenda aftan á okkur og við förum í tvo hringi áður en bíllinn stöðvast. Hinn bíllinn rennur líka áfram eftir að hann lendir á okkur,“ lýsir Oddur.

Þegar hann komst úr bílnum segir hann að það hafi verið svo hált að hann hafi hreinlega átt erfitt með að standa á veginum.

„Það munar ekki nema einhverjum sentímetrum að afturhlutinn á bílnum fari inn í aftursætið þar sem dóttir mín var,“ bætir Oddur við og vísar í myndir sem hann hefur tekið af bílnum.

Oddur þakkar fyrir aðstoð vegfarenda, slökkviliðs, sjúkraflutningamanna, og lögreglu sem komu á vettvang.

„Dóttir mín er enn þá lítil í sér. Hún var töluvert marin og var skorin í andliti eftir glerbrot,“ segir hann og útskýrir að sem betur fer virðist hún ekki hafa hlotið neina alvarlega áverka. Sjálfur sé hann slæmur í baki og hálsi, en hundurinn þeirra, sem var í framsæti bílsins, slapp vel.

„Ég er mest þakklátur fyrir að dóttir mín hafi sloppið. Ég get ekkert neitað því.“

Hægt að gera meira

Oddur segir að tilfinningar líkt og reiði í garð hins bílstjórans hafi vissulega komið upp. Hann telur þó að slíkar tilfinningar gagnist manni lítið. „Það gera allir mistök í lífinu,“ segir Oddur. Hins vegar segist hann hugsi yfir reglum varðandi mál sem þessu og veltir fyrir sér hvað stjórnvöld geti gert.

Þarna hafi hann verið í mikilli hálku á vegi sem er fjölfarinn, en tæknilega séð ekki mátt vera á nagladekkjum. „Það er miðað við að það megi ekki setja nagladekkin undir fyrr en eftir fyrsta nóvember. Það á augljóslega ekki við um fjallvegi á Íslandi,“ segir hann.

„Það er óeðlilegt að það séu ekki gefnar ráðleggingar til fólks að setja undir vetrardekk eða nagladekk fyrr en fyrsta nóvember.“

Hann segir að stjórnvöld hafi undanfarið verið dugleg að loka vegum þegar það sé vont veður „Yfirvöld þurfa líka að taka af skarið og koma ráðleggingum áleiðis til fólks um til dæmis um að hámarkshraðinn sé ekki níutíu þegar skilyrðin eru slæm.“

Oddur nefnir sem dæmi að hægt væri að koma fyrir sérstökum skiltum með ráðlögðum hámarkshraða á fjölfarna vegi eins og Hellisheiðina og Reykjanesbrautina. Hægt sé að auka upplýsingagjöf til ökumanna og auka þar með umferðaröryggi til muna.

„Ég tala nú ekki um þegar útlendingar eru að keyra og kunna ekkert á íslenskar aðstæður,“ segir Oddur og bætir við: „Þau eru jafnvel að sjá snjó í fyrsta skipti og fá bílaleigubíl í Keflavík og halda svo bara af stað.“