Krabbamein, fjárhagsáhyggjur og jólaundirbúningur: „Sat bara í klukkutíma og tárin láku niður“

Lífsvilji einstæðrar tveggja barna móður í krabbameinsmeðferð kviknaði á nýjan leik eftir að óvænt fjárhagsaðstoð barst rétt fyrir jólin þegar hún sá ekki fram á að eiga fyrir jólagjöfum. Hún segir sérstakt að sjá fréttir fluttar af góðærinu enda tengi hún ekkert við þær.

Það eina sem Guðrún Fjóla Guðbjörnsdóttir óskar sér í jólagjöf er að meinið hverfi eða minnki. Rætt var við Guðrúnu í Íslandi í dag á Stöð 2 í gærkvöldi en hún er 45 ára leikskólakennari úr Hafnarfirði.

„Ég er í fullu starfi sem leikskólakennari 2014 og þar hafði ein greinst, hún Ása Magnúsdóttir sem var í Leitinni að upprunanum hjá ykkur. Eftir að hún greinist þá taka stjórnendur skólans þá ákvörðun að senda alla í krabbameinsskoðun á vinnustaðnum,“ segir Guðrún sem greindist í kjölfarið og fundust krabbameinsfrumur í brjósti.

Guðrún segir að blákaldur raunveruleikinn hafi blasað við henni. Krabbameinsmeðferð hófst fljótlega, vinstra brjóstið var fjarlægt auk 33 eitla. Guðrún þurfti að hætta störfum á leikskólanum vegna veikindanna með tilheyrandi tekjutapi sem hún mátti alls ekki við.

„Maður reynir að gera sitt besta og vera rosa jákvæður. Svo koma tíma þegar lyfjaþreytan er orðin mikil og maður veit ekki hvar maður á að búa næst,“ segir Guðrún og bætir við að aðdragandi fyrstu jólanna hafi verið erfiður. Á sama tíma sem hún barðist við krabbameinið hafi hún haft þungar fjárhagsáhyggjur.

Fékk fallegt símtal

„Ég er rosalega mikið jólabarn og börnin mín líka. Maður verður bara meyr og það var fyrir þessi jól sem ég sótti til mæðrastyrksnefnd Hafnarfjarðar og mér fannst það erfitt.“

Guðrún fékk símtal frá Ljósinu, endurhæfing og stuðningssamtök fyrir krabbameinsgreinda, og var henni tilkynnt að hún gæti fengið 100 þúsund króna styrk frá samtökunum fyrir jólin.

„Ég sat bara í klukkutíma og tárin láku niður. Svo kom dóttir mín út úr herberginu og hélt að eitthvað alvarlegt væri að. Ég sagði þá við hana að þetta væru gleðitár, ég var svo þakklát. Að það sé fólk þarna úti sem láti sér aðra varða og við séum að fara eiga svolítið góð jól.“

Guðrún fékk þau gleðitíðindi í janúar í fyrra að krabbameinið væri ekki til staðar, en aðeins tveimur mánuðum seinna kom bakslag þegar í ljós kom að meinið hafði fest rætur í hryggnum. Jólin í fyrra hafi því verið ákaflega erfið.

„Ég var alveg búin á því á líkama og sál. Eftir lyfjameðferð sem ég var búin að vera á frá því í mars og þá kom í ljós að það hafði orðið stækkun og þetta hafði ekki skilað árangri. Það er alltaf ákveðið áfall.“

Þá hafi hún aftur fengið símtal frá samtökunum Samferða og fékk hún styrk.

„Þetta er bara algjörlega ómetanlegt og ég er ekki viss um að ég væri hér í dag ef ekki væri fyrir þetta fólk.“

Hér að neðan má sjá viðtalið við Guðrúnu frá því í gærkvöldi.