Að elta drauma sína Viktoría Hermannsdóttir skrifar 21. janúar 2015 07:00 Það vakti mikla athygli í síðustu viku þegar stöllurnar í hljómsveitinni Charlies sögðu frá því að hljómsveitin væri hætt. Eftir að hafa búið í fimm ár í pínulítilli íbúð í borg englanna, þar sem þær Klara, Alma og Steinunn eltu drauma sína, ákváðu þær að Charlies-ævintýrið væri á enda. Og voru hreinskilnar með það. Þær reyndu að meika það en það gekk ekki upp. Og hvað með það? Stelpurnar í Charlies hafa þurft að þola háð samlanda sína fyrir að elta drauma sína. „Hvað eru þær eiginlega að gera þarna og halda þær virkilega að þær eigi eftir að meika það?“ hafa eflaust ýmsir hugsað, og alveg örugglega hef ég sjálf gerst sek um það. Þess vegna var þessi hreinskilni þeirra svo gott kjaftshögg fyrir okkur hin. Þær gerðu nefnilega það sem við flest erum alltof hrædd við að gera. Stíga út fyrir boxið og elta drauma okkar. Jafnvel þó þeir samrýmist ekki þeim kröfum sem við teljum samfélagið setja á okkur. Á litlu landi eins og Íslandi er það nefnilega alltof oft viðkvæðið að allir eigi að passa inn í sama kassann. Ganga menntaveginn, eignast fína íbúð, bíl, maka, börn og buru. Meika það. Það eiga allir að fylgja því sama og þeir sem það ekki gera hljóta að vera í ruglinu. Stöllurnar í Charlies ákváðu hins vegar að fara sínar eigin leiðir og prófa eitthvað nýtt. Harka í einni erfiðustu borg í heimi og upplifa í leiðinni ótrúleg ævintýri. Við sem erum í 9-5 vinnunum harkandi til þess að borga sömu leiðinlegu reikningana mánuð eftir mánuð horfðum líklega öfundaraugum á það. Þessi afstaða þeirra, að koma fram og segja hreinskilið frá því að þetta hafi ekki gengið, gerir þær að frábærum fyrirmyndum. Það er akkúrat svona sem fleiri ættu að hugsa. Heimurinn er stór og fullur af tækifærum. Verum óhrædd við að fara út fyrir boxið og gera það sem við virkilega viljum. Hættum að reyna endalaust að passa inn í þessi óþolandi box en fyrst og fremst leyfum öðrum að haga sínu lífi eins og þeir vilja. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viktoría Hermannsdóttir Mest lesið Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson Skoðun Viðreisn einfaldar regluverk og minnkar báknið Hanna Katrín Friðriksson Skoðun Í framlínu náttúruverndar í 50 ár Magnús Hallur Jónsson Skoðun
Það vakti mikla athygli í síðustu viku þegar stöllurnar í hljómsveitinni Charlies sögðu frá því að hljómsveitin væri hætt. Eftir að hafa búið í fimm ár í pínulítilli íbúð í borg englanna, þar sem þær Klara, Alma og Steinunn eltu drauma sína, ákváðu þær að Charlies-ævintýrið væri á enda. Og voru hreinskilnar með það. Þær reyndu að meika það en það gekk ekki upp. Og hvað með það? Stelpurnar í Charlies hafa þurft að þola háð samlanda sína fyrir að elta drauma sína. „Hvað eru þær eiginlega að gera þarna og halda þær virkilega að þær eigi eftir að meika það?“ hafa eflaust ýmsir hugsað, og alveg örugglega hef ég sjálf gerst sek um það. Þess vegna var þessi hreinskilni þeirra svo gott kjaftshögg fyrir okkur hin. Þær gerðu nefnilega það sem við flest erum alltof hrædd við að gera. Stíga út fyrir boxið og elta drauma okkar. Jafnvel þó þeir samrýmist ekki þeim kröfum sem við teljum samfélagið setja á okkur. Á litlu landi eins og Íslandi er það nefnilega alltof oft viðkvæðið að allir eigi að passa inn í sama kassann. Ganga menntaveginn, eignast fína íbúð, bíl, maka, börn og buru. Meika það. Það eiga allir að fylgja því sama og þeir sem það ekki gera hljóta að vera í ruglinu. Stöllurnar í Charlies ákváðu hins vegar að fara sínar eigin leiðir og prófa eitthvað nýtt. Harka í einni erfiðustu borg í heimi og upplifa í leiðinni ótrúleg ævintýri. Við sem erum í 9-5 vinnunum harkandi til þess að borga sömu leiðinlegu reikningana mánuð eftir mánuð horfðum líklega öfundaraugum á það. Þessi afstaða þeirra, að koma fram og segja hreinskilið frá því að þetta hafi ekki gengið, gerir þær að frábærum fyrirmyndum. Það er akkúrat svona sem fleiri ættu að hugsa. Heimurinn er stór og fullur af tækifærum. Verum óhrædd við að fara út fyrir boxið og gera það sem við virkilega viljum. Hættum að reyna endalaust að passa inn í þessi óþolandi box en fyrst og fremst leyfum öðrum að haga sínu lífi eins og þeir vilja.
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun