Á skilið að fá meiri athygli

Tónlist. Jón Þór. Sérðu mig í lit? Eigin útgáfa. Sérðu mig í lit? er fyrsta sólóplata Jóns Þórs Ólafssonar sem áður var meðlimur í hljómsveitunum Isidor, Lada Sport og Dynamo Fog. Jón semur sjálfur öll lög plötunnar og alla texta nema einn. Textarnir eru á íslensku, en þetta er í fyrsta sinn sem Jón Þór syngur á móðurmálinu. Hann bætist þar með í nokkuð stóran hóp íslenskra tónlistarmanna sem hafa valið íslensku fram yfir ensku að undanförnu (Mugison, Lay Low, Dimma…). Tónlistin á Sérðu mig í lit? er hressilegt og melódískt indírokk. Hún minnir svolítið á tónlistina sem Lada Sport spilaði en er heldur léttari og poppaðri. Rafmagnsgítarinn er í aðalhlutverki í mörgum laganna, en í öðrum eru kassagítarar og hljómborð leiðandi hljóðfæri. Jón Þór er ágætis söngvari og textarnir hans eru margir fínir. Það er staðreynd að maður hlustar nánar á textana hjá íslenskum tónlistarmönnum sem syngja á íslensku en ensku. Jón Þór á greinilega ekki heldur í neinum vandræðum með að semja lög. Margar lagasmíðanna á plötunni eru stórgóðar. Mér finnst þessi plata svolítið Blur-leg. Ekki að Jón Þór sé að afrita einhver lög með Blur heldur er þetta áþekk blanda af poppi og rokki og hjá Damon Albarn og félögum. Samt er líka einhver séríslensk stemning í lögum eins og Ljáðu mér eyra og Lengra en sólin sér. Í því fyrrnefnda er kórsöngur sem kemur mjög vel út. Hvort tveggja mjög fín lög. Og þau eru fleiri. Titillagið er t.d. frábært og lögin Tímavél og Uppvakningar. Sérðu mig í lit? kom út seint á síðasta ári en flaug frekar lágt. Ef það er hægt að tala um ókost við sterkt tónlistarár eins og var í fyrra, þá er það kannski helst að margar fínar plötur ná ekki í gegn og fá ekki þá athygli sem þær eiga skilið. Sérðu mig í lit? er dæmi um þannig plötu. Niðurstaða: Fyrrverandi söngvari Lada Sport með fína frumsmíð.