Ævintýri að austan Gerður Kristný skrifar 5. desember 2011 06:00 Einu sinni gegndi ég stöðu ritstjóra tímarits og átti þá til að leggja leið mína á Litla-Hraun að taka viðtöl við fanga. Margir þeirra eru mjög eftirminnilegir og höfðu áhugaverða sögu að segja. Sumir höfðu reynt fleira en þeir kærðu sig um að muna en það felst líka saga í þögninni. Dag nokkurn hringdi í mig maður og falaðist eftir viðtali. Hann var grunaður um að hafa orðið mannsbani og nýkominn úr einangrun. Hann setti mig á gestalistann sinn og bauð mig velkomna austur. Ég fór í fylgd ljósmyndara en hann beið úti í bíl á meðan viðtalið fór fram. Að því loknu komum við viðmælandinn okkur saman um að myndir yrðu teknar af honum úti, enda var hann á leiðinni í „frímínútur“. Þegar við ljósmyndarinn sáum manninn stilla sér upp rétt fyrir innan háu girðinguna snöruðumst við út úr bílnum og laumuðumst nær, rétt eins og við værum aðalpersónur í drengjabók frá 6. áratugnum sem hefði þá getað heitið Júlli og Jónsi komast í hann krappann. Myndum var smellt af í flýti en því næst hentumst við upp í bílinn og ókum í burtu. Fangaverðirnir urðu vitaskuld varir við okkur. Við vorum því ekki komin langt þegar blikkandi ljós sáust í baksýnisspeglinum og ýl barst til eyrna. Selfosslögreglan var mætt og fór fram á að við kæmum niður á stöð og útskýrðum hvað við hefðum verið að flækjast. Á leiðinni þangað bað ég ljósmyndarann, mikinn hæglætismann, að hafa orð fyrir okkur. Mig grunaði að það færi best á því. Ljósmyndarinn gerði sér lítið fyrir og sagði Selfosslöggunni að við hefðum verið að taka myndir fyrir Hús og híbýli. Ætli það hafi ekki verið þá sem það hvarflaði að mér að þessi indæli félagi minn, Gísli Egill Hrafnsson, gæti alveg fengið tilnefningu til Íslensku bókmenntaverðlaunanna einn daginn. Og nú hefur það gerst því matreiðslu- og lífsstílsbókin Góður matur – gott líf í takt við árstíðirnar eftir hjónin Gísla Egil og Ingu Elsu Bergþórsdóttur hefur verið tilnefnd í flokki fræðibóka. Efnið er kannski ekki í stíl við lífið á Litla-Hrauni en ég hef oft leikið mér að því í huganum að semja viðtölin sem ég hefði getað tekið þar fyrir Hús og híbýli: „Það er nú svolítið þröngt hjá þér en samt gaman að sjá hvernig þú nýtir rýmið ... svo eru þessir rimlar hérna alveg brilljant. Eru þeir frá Philippe Starck, segirðu?“ Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gerður Kristný Mest lesið Launin mín eru ekki vandamálið. Hættu að kenna fátækum um mistök þín Ian McDonald Skoðun Afsláttur fyrir erlenda glæpamenn Anton Sveinn McKee Skoðun Stærsti foss jarðar er á landgrunni Íslands Júlíus Valsson Skoðun Um tæknirisana og stjórnlausa bruðlið Kristinn Jón Ólafsson Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Hamingjan er ekki tilviljun, hún er afleiðing Elliði Vignisson Skoðun „Verður Guggan áfram gul?“ – hvað ætlar ráðherra að gera við Stykkishólm? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Lögmaður á villigötum – skák og mát… Agnar Þór Guðmundsson Skoðun Góð áminning um sjálfsögð réttindi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Afsal fullveldis – eða ekki. Er það einhver spurning? Gunnar Ármannsson Skoðun
Einu sinni gegndi ég stöðu ritstjóra tímarits og átti þá til að leggja leið mína á Litla-Hraun að taka viðtöl við fanga. Margir þeirra eru mjög eftirminnilegir og höfðu áhugaverða sögu að segja. Sumir höfðu reynt fleira en þeir kærðu sig um að muna en það felst líka saga í þögninni. Dag nokkurn hringdi í mig maður og falaðist eftir viðtali. Hann var grunaður um að hafa orðið mannsbani og nýkominn úr einangrun. Hann setti mig á gestalistann sinn og bauð mig velkomna austur. Ég fór í fylgd ljósmyndara en hann beið úti í bíl á meðan viðtalið fór fram. Að því loknu komum við viðmælandinn okkur saman um að myndir yrðu teknar af honum úti, enda var hann á leiðinni í „frímínútur“. Þegar við ljósmyndarinn sáum manninn stilla sér upp rétt fyrir innan háu girðinguna snöruðumst við út úr bílnum og laumuðumst nær, rétt eins og við værum aðalpersónur í drengjabók frá 6. áratugnum sem hefði þá getað heitið Júlli og Jónsi komast í hann krappann. Myndum var smellt af í flýti en því næst hentumst við upp í bílinn og ókum í burtu. Fangaverðirnir urðu vitaskuld varir við okkur. Við vorum því ekki komin langt þegar blikkandi ljós sáust í baksýnisspeglinum og ýl barst til eyrna. Selfosslögreglan var mætt og fór fram á að við kæmum niður á stöð og útskýrðum hvað við hefðum verið að flækjast. Á leiðinni þangað bað ég ljósmyndarann, mikinn hæglætismann, að hafa orð fyrir okkur. Mig grunaði að það færi best á því. Ljósmyndarinn gerði sér lítið fyrir og sagði Selfosslöggunni að við hefðum verið að taka myndir fyrir Hús og híbýli. Ætli það hafi ekki verið þá sem það hvarflaði að mér að þessi indæli félagi minn, Gísli Egill Hrafnsson, gæti alveg fengið tilnefningu til Íslensku bókmenntaverðlaunanna einn daginn. Og nú hefur það gerst því matreiðslu- og lífsstílsbókin Góður matur – gott líf í takt við árstíðirnar eftir hjónin Gísla Egil og Ingu Elsu Bergþórsdóttur hefur verið tilnefnd í flokki fræðibóka. Efnið er kannski ekki í stíl við lífið á Litla-Hrauni en ég hef oft leikið mér að því í huganum að semja viðtölin sem ég hefði getað tekið þar fyrir Hús og híbýli: „Það er nú svolítið þröngt hjá þér en samt gaman að sjá hvernig þú nýtir rýmið ... svo eru þessir rimlar hérna alveg brilljant. Eru þeir frá Philippe Starck, segirðu?“
„Verður Guggan áfram gul?“ – hvað ætlar ráðherra að gera við Stykkishólm? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun
Góð áminning um sjálfsögð réttindi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
„Verður Guggan áfram gul?“ – hvað ætlar ráðherra að gera við Stykkishólm? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun
Góð áminning um sjálfsögð réttindi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun