Ein besta platan í ár

Hljómsveitin Hjálmar lét fyrst að sér kveða með laginu Bréfið sem hefur ómað af og til í útvarpinu í sumar. Hjálmar leika reggí og státa af söngvara sem skipar sér í hóp þeirra bestu með þessari plötu, Hljóðlega af stað.

Platan er frá upphafi til enda mikið ævintýri og mega orð sín lítils til að lýsa innihaldi hennar. Lagið Jamm og jú er stutt kynningarlag en við tekur Borgin sem hefur plötuna til hærra flugs. Tilfinningaþrunginn söngur Þorsteins Einarssonar er slíkur að undirritaður klökknaði við fyrstu hlustun. Ekki skemmir fyrir að Þorsteinn er lunkinn textasmiður og fjallar mikið um fyrirheitna landið í sköpun sinni. Sannfæringin er sterk í söngnum og er ég ekki frá því að kappinn hafi fengið að gægjast inn í landið eftirsótta miðað við þá innlifun og kraft sem drýpur af frammistöðu hans. Söngstíll hans inniheldur sterk áhrif úr sálar- og blústónlist, sem hentar reggíinu vel.

Hljóðlega af stað er þó ekki alvaran ein sem heyrist best í Kindin Einar. Þar syngur orgelleikari hljómsveitarinnar, Sigurður Guðmundsson, á spaugilegan hátt um fyrrnefnda kind sem verður fyrir barðinu á rútu. Það brýtur plötuna skemmtilega upp.

Gripurinn er í raun óaðfinnanlegur og ber þess greinilega merki að liðsmenn Hjálma hafi unun af því sem í gangi er. Þá er óhjákvæmilegt að hrósa hljómsveitinni fyrir töluverða fjölbreytni í sköpuninni og sterkur karakter einkennir hvert lag, sem gerir plötuna enn betri.

Lög eins og Bréfið, frumsamið lag Þorsteins við ljóð Einars Georgs Einarssonar, Lindin og Borgin, eru í sérstöku uppáhaldi af annars mjög heilsteyptri frumraun frá Hjálmum. Ég fulllyrði að Hljóðlega af stað verði ein besta plata þessa árs þegar upp er staðið og hvet ég lesendur til að fylgja Hjálmum um hvert fótmál. Fullt hús stiga.

Smári Jósepsson

Hjálmar - Hljóðlega af stað