Niðurlægjandi og sárt að vera ein örfárra sem fá ekki að sitja námskeiðið

Freyju Haraldsdóttur þekkja eflaust flestir enda verið áberandi í þjóðfélagsumræðunni í gegnum tíðina og lætur hún fátt stoppa sig þrátt fyrir hindranir. Freyja hefur setið þrisvar á þingi sem varamaður og starfar hún í dag sem aðjúnkt á menntavísindasviði Háskóla Íslands.

Hún er einnig doktorsnemi í uppeldis og menntunarfræði, talskona Tabú, er með BA-gráðu í þroskaþjálfafræði og master í kynjafræði. Eitt af því sem Freyju langar er að verða foreldri en það gengur hægt. Árið 2014 sótti Freyja um að gerast varanlegt fósturforeldri en var hafnað af Barnaverndarstofu árið 2015. Hún fær ekki klára hefðbundið matsferli og hefur verið hafnað um að verða fósturforeldri á grundvelli fötlunar. Staðreyndin er þó að það vantar fleiri fósturforeldra.

„Ég held að mörgu leyti sé alveg skiljanlegt að fólki þyki það framandi að ég fái að sjá um barn. Við erum bara ekki vön að sjá fatlað fólk í allskonar hlutverkum.“

Hefur umgengist börn mikið

Freyja segir að fólk sem heldur að hún sé ekki fær um að annast börn þekki hana ekki, viti ekki hvað hún er fær um en staðreyndin er sú að hún hefur umgengist börn mjög mikið. Hún vann í um áratug á leikskóla og passar og tekur þátt í uppeldi barna ættingja og vina. Hún á stóra fjölskyldu. Foreldra og systkini sem myndu styðja hana og hjálpa til.

„Ég hef reynslu af því að vinna með yngri börnum upp í 11 ára aldur en ég hef líka reynslu af því að vinna með unglingum. Þannig að ég er til í þetta allt.“

En hvernig myndi Freyja bera sig að í því að skipta á barni, taka það upp og bera það um?

„Ég myndi bara það eins og með allt annað. Ég er með persónulega aðstoð sem þýðir það að ég er með fólk í vinnu hjá mér allan sólahringinn. Það aðstoðar mig við það sem umhverfið krefst af mér líkamlega og ég get ekki framkvæmt. Hluti af því að ala upp lítið barn er mikið til líkamlegt og ég myndi gera það í samstarfi við aðstoðarfólk mitt. Þetta er eitthvað sem börn aðlagast mjög vel og skilja. Börn koma til mín og biðja mig um að aðstoða sig og þau vita alveg að það kemur þá aðstoðarkona.“

Fær um allt

Freyja segir að uppeldi fari fyrst og fremst fram í gegnum samskipt.

„Maður horfir í augun og börnin heyra röddina manns og bara að vera til staðar. Og hlusta og leiðbeina er það sem þetta snýst um. Snerting og slíkt er algjörlega eitthvað sem ég er fær um að veita en það er kannski öðruvísi farið að því.“

Freyja segist skilja fólk sem skilji hana ekki en hún segir það vera niðurlægjandi og sárt að vera ein örfárra sem fá ekki að sitja námskeið Barnaverndarstofu.

„Sálfræðingurinn sem lagði sitt mat hitti mig t.d. aldrei  og hann ákvað það að ég sé ófær um að tengjast börnum og elska börn og börn séu ófær um að elska mig.“

Hér að neðan sjá viðtalið við Freyju í heild sinni.