Helvíti á Mars: Endurrisa Doom heppnaðist vel

Mars hefur orðið fyrir innrás djöfla frá helvíti og aðeins einn maður stendur í vegi þeirra. Doom er ekkert að flækja hlutina. Skjóttu allt sem hreyfist og haltu svo áfram. Það segir sitt um Doom að það er enginn sérstakur takki til að hlaupa hratt. Spilarar hlaupa alltaf hratt.

Doom er endurgerð af hinum upprunalega Doom sem kom út árið 1993 og er frá sama fyrirtæki. Þó grafíkin hafi breyst töluvert í millitíðinni er margt við leikinn sem minnir á gamla tíma. Spilarar eru í hlutverki hermanns sem notar stórar og kraftmiklar byssur til að ganga frá djöflum og uppvakningum í massavís.

Keðjusögin fræga er komin aftur sem og BFG byssan. Doom er stútfullur af vísunum í gömlu leikina, aðra leiki og kvikmyndir.

Í stað þess að hægt sé að fara í skjól og safna lífi áður en haldið er áfram þarf að finna meira líf og armor. Þá fæst líf fyrir að drepa djöfla með svokölluðum Glory Kills. Það felur í sér að skjóta djöfulinn þar til hann missir jafnvægið, hlaupa að honum og ganga frá honum á mjög ofbeldisfullan hátt. Þannig eru spilarar hvattir til að taka sénsa þegar þeir eru að dauða komnir.

Spilarar eru hvattir til þess að skoða hvern krók og kima í Doom þar sem kraftmiklar uppfærslur leynast víða og þær borga sig verulega þegar líður á leikinn. Það sem þetta gerir hins vegar er að draga úr hraða leiksins og oft á tíðum verja spilarar miklum tíma í að hlaupa um borð leiksins og leita að földum hlerum og öðrum leyndarmálum.

Það sem gerir Doom skemmtilegan er einmitt áðurnefndur hraði og hasar. Því er skringilegt að framleiðendur leiksins leggi á sig að hægja á framför spilara. Grafík leiksins er mjög flott. Spilunin er einföld, hröð og skemmtileg og það er eitthvað lúmskt skemmtilegt við hve ofbeldisfullur og blóðugur þessi leikur er.