Í hjarta veraldar

Bækur. Kattahirðir í Trékyllisvík. Elísabet Jökulsdóttir. Viti menn.



Á Ströndum ræður tíminn í öllu sínu veldi, sá tími sem það tekur ölduna að falla að landi, skriðuna að hrynja úr fjallinu, selinn að stinga upp kollinum, eggið að klekjast út. Tíminn sem það tekur að vakna og sofna. Tíminn frá því ég hafði verið hér síðast og tíminn þar til ég kæmi aftur. Tíminn geymdur í hjarta mínu.(bls. 15)

Í bókinni Kattahirðir í Trékyllisvík segir af ferðalagi höfundar norður á Strandir til að gæta katta bróður síns. Inn í frásögnina fléttast upprifjanir frá löngu liðnum tíma, öðrum heimsóknum þangað norður, ást og einsemd, skáldskap og skemmtilegu fólki. Bókin skiptist í fimm kafla, einn kaflinn inniheldur söguna af ferðalaginu í tíma og rúmi, hinir fjórir eru ljóð sem spretta upp úr náttúru og dýralífi, daglegu lífi á hjara veraldar, fólkinu í hreppnum, fornum ástum og leit að tilgangi.

Elísabet er einna persónulegust núskrifandi höfunda á Íslandi. Það er hennar eigið líf sem hér er til umfjöllunar og engin fjöður dregin yfir það. Hún er nokkurs konar Þórbergur samtímans, kryfur sjálfa sig og líf sitt, leitar svara við eigin lífsgátu í gegnum samskipti sín við fólk og náttúru. Strandirnar eiga sérstakan stað í hjarta hennar og í einsemd kyrrðarinnar fer hún með lesandann í ferðalag um sögu sína þar í nútíð og samtíð, um leið og náttúran sjálf, fegurðin og tignin ráða lögum og lofum í textanum og lesandinn sér og finnur áhrif hennar á skáldið, sogast með inn í þennan heim sem gjarnan er sagt að sé á hjara veraldar en er kannski, eins og Elísabet bendir á, í hjarta veraldar.

Ljóðin eru að mestum hluta náttúrustemningar og persónulýsingar. Knappar myndir sem varpað er upp eins og myndum á skjá, án orðskrúðs og málalenginga:

Alda fellur að

alda fellur frá

í huganum

öldurót.

(Á göngu bls. 42)

Kattahirðir í Trékyllisvík er án nokkurs vafa besta bók Elísabetar. Einlægur og hófstilltur texti þar sem undir krauma ástríður, vonbrigði og gamlar sorgir en um leið nýr þroski, sátt og sú fullvissa að lífið sé harla gott, þrátt fyrir allt.

Niðurstaða: Besta bók Elísabetar. Einlægur og fallegur texti og knöpp ljóð með sterku myndmáli sem fara með lesandann í ferðalag inn í hjarta veraldar.