Orðrómur deyr Þórhildur Elín Elínardóttir skrifar 6. febrúar 2008 06:00 Hvort sem meðfæddri leti er um að kenna eða áunnu metnaðarleysi, þá sofnar í mér heilinn um leið og farið er að tala um peninga af alvöru og þekkingu. Einkum þegar við sögu koma orð eins og vaxtaálag, endurhverf viðskipti eða veðköll, því þá er verið að tala um hagkerfið á fjarlægri stjörnu en ekki það sem viðgengst í buddunni minni. Til að vera ekki alveg úti að aka hringi ég samt stöku sinnum í verðbréfafólkið í bankanum mínum sem er þaulvant að útskýra flókin mál svo jafnvel börn skilji. Frá þessu ágæta fólki sníki ég dálitla fyrirlestra um ýmis hugtök sem nefnd eru hversdagslega í fréttum eins og eðli þeirra eigi að vera á allra vitorði. Fyrir ári hefði ég trúlega óskað þess að erindið við bankann væri að kanna vöxt og viðgang eigna minna, en eftir því sem sigið hefur á ógæfuhliðina á fjármálamörkuðum verð ég æ fegnari mínu einfalda skattframtali. Ég hef ekki sérstakar áhyggjur af því hvort hlutabréfin eru að lækka í verði, nema fyrir hönd íslenska hagkerfisins auðvitað. Persónulega finnst mér samt dálítið fúlt að æsingurinn skuli vera að dala áður en ég eignast svo mikið sem flatskjá. Því nú þegar flestar fjármálafréttir eru ótíðindi fer jafnvel okkur smælingjana að gruna það versta. Kannski samanstendur þjóðin ekki af greifum eins og við vorum næstum farin að trúa. Ef til vill var útrásin sem stækkaði okkur öll bara framhlið á leikmynd sem gufar upp án þess að hagnaðurinn millilendi í vasa hinnar venjulegu manneskju. Um langt skeið hefur nefnilega ekki verið í tísku að fjalla um lífskjör þar sem nýir landkrúserar koma ekki við sögu. Íslensk alþýða hefur ekki verið til umfjöllunar, útrásin hefur tekið sviðið. Fyrir einhverja er hjöðnun hennar áþreifanlegur veruleiki en fyrir fleiri er hún hinsvegar bara orðrómur sem deyr. Því þótt fáeinir byggi enn sjálfum sér vegleg hús, eins og rataði á forsíðu dagblaðs á dögunum, þá hefur líka frést að bankar séu farnir að halda að sér höndum við lán til nýbygginga. Reyndar sömu stofnanir og töldu fyrir fáeinum árum Íbúðalánasjóð óþarfan, enda væri hinn frjálsi bankamarkaður fullfær um að sinna hlutverkinu. Það var nefnilega það. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórhildur Elín Elínardóttir Mest lesið Er bara best að þegja? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar pólitíska tilfinningarótið tætir niður gagnrýna hugsun og vanvirðir tjáningarfrelsið Sóley Sævarsdóttir Meyer Skoðun Skrölt á gömlum Land Cruiser í þjóðaratkvæðagreiðslu Bjarki Fjalar Guðjónsson Skoðun Þau sem hafna framförum Birkir Ingibjartsson Skoðun Lengjum opnunartíma leikskóla Aron Ólafsson Skoðun Daglegt líf eldri borgara í Reykjavík: Afhverju ekki eins og í Regínu? Andrea Edda Guðlaugsdóttir Skoðun Þegar jafnréttissjónarmið stjórnmálaflokka bitna á fjárhagsstöðu barnafjölskyldna Kristín Þóra Reynisdóttir Skoðun Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod Skoðun Hvernig líður Mosfellsbæ? Anna Sigríður Guðnadóttir Skoðun Frábær árangur í bólusetningum gegn mislingum á Íslandi Ingileif Jónsdóttir Skoðun
Hvort sem meðfæddri leti er um að kenna eða áunnu metnaðarleysi, þá sofnar í mér heilinn um leið og farið er að tala um peninga af alvöru og þekkingu. Einkum þegar við sögu koma orð eins og vaxtaálag, endurhverf viðskipti eða veðköll, því þá er verið að tala um hagkerfið á fjarlægri stjörnu en ekki það sem viðgengst í buddunni minni. Til að vera ekki alveg úti að aka hringi ég samt stöku sinnum í verðbréfafólkið í bankanum mínum sem er þaulvant að útskýra flókin mál svo jafnvel börn skilji. Frá þessu ágæta fólki sníki ég dálitla fyrirlestra um ýmis hugtök sem nefnd eru hversdagslega í fréttum eins og eðli þeirra eigi að vera á allra vitorði. Fyrir ári hefði ég trúlega óskað þess að erindið við bankann væri að kanna vöxt og viðgang eigna minna, en eftir því sem sigið hefur á ógæfuhliðina á fjármálamörkuðum verð ég æ fegnari mínu einfalda skattframtali. Ég hef ekki sérstakar áhyggjur af því hvort hlutabréfin eru að lækka í verði, nema fyrir hönd íslenska hagkerfisins auðvitað. Persónulega finnst mér samt dálítið fúlt að æsingurinn skuli vera að dala áður en ég eignast svo mikið sem flatskjá. Því nú þegar flestar fjármálafréttir eru ótíðindi fer jafnvel okkur smælingjana að gruna það versta. Kannski samanstendur þjóðin ekki af greifum eins og við vorum næstum farin að trúa. Ef til vill var útrásin sem stækkaði okkur öll bara framhlið á leikmynd sem gufar upp án þess að hagnaðurinn millilendi í vasa hinnar venjulegu manneskju. Um langt skeið hefur nefnilega ekki verið í tísku að fjalla um lífskjör þar sem nýir landkrúserar koma ekki við sögu. Íslensk alþýða hefur ekki verið til umfjöllunar, útrásin hefur tekið sviðið. Fyrir einhverja er hjöðnun hennar áþreifanlegur veruleiki en fyrir fleiri er hún hinsvegar bara orðrómur sem deyr. Því þótt fáeinir byggi enn sjálfum sér vegleg hús, eins og rataði á forsíðu dagblaðs á dögunum, þá hefur líka frést að bankar séu farnir að halda að sér höndum við lán til nýbygginga. Reyndar sömu stofnanir og töldu fyrir fáeinum árum Íbúðalánasjóð óþarfan, enda væri hinn frjálsi bankamarkaður fullfær um að sinna hlutverkinu. Það var nefnilega það.
Þegar pólitíska tilfinningarótið tætir niður gagnrýna hugsun og vanvirðir tjáningarfrelsið Sóley Sævarsdóttir Meyer Skoðun
Daglegt líf eldri borgara í Reykjavík: Afhverju ekki eins og í Regínu? Andrea Edda Guðlaugsdóttir Skoðun
Þegar jafnréttissjónarmið stjórnmálaflokka bitna á fjárhagsstöðu barnafjölskyldna Kristín Þóra Reynisdóttir Skoðun
Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod Skoðun
Þegar pólitíska tilfinningarótið tætir niður gagnrýna hugsun og vanvirðir tjáningarfrelsið Sóley Sævarsdóttir Meyer Skoðun
Daglegt líf eldri borgara í Reykjavík: Afhverju ekki eins og í Regínu? Andrea Edda Guðlaugsdóttir Skoðun
Þegar jafnréttissjónarmið stjórnmálaflokka bitna á fjárhagsstöðu barnafjölskyldna Kristín Þóra Reynisdóttir Skoðun
Áhrifamat; Hvað aðild myndi þýða fyrir hinn almenna Íslending Matthías Ólafsson,Cailean Macleod Skoðun